1d. Opstanding

Het eerste doel van het commando van Jezus met de stem van een aartsengel en met de bazuin van God, is de opstanding van doden in Christus, dat zijn allen die in Hem geloofd hebben. Waarop is deze opstanding 'uit de doden' gebaseerd en wat gebeurt er met de doden die niet in Jezus hebben geloofd?


Allereerst lost Jezus lost met de opstanding uit de doden van alle gelovigen zijn belofte in, die Hij heeft gedaan aan allen die in Hem zouden geloven:

VOORWAAR, VOORWAAR, IK ZEG U: WIE MIJN WOORD HOORT EN HEM GELOOFT DIE MIJ GEZONDEN HEEFT, DIE HEEFT EEUWIG LEVEN EN KOMT NIET IN HET OORDEEL, MAAR IS UIT DE DOOD OVERGEGAAN IN HET LEVEN.

En:

IK BEN DE OPSTANDING EN HET LEVEN; WIE IN MIJ GELOOFT, ZAL LEVEN, OOK AL WAS HIJ GESTORVEN,

Dodenopstanding is een unieke leer van de bijbel. Alleen GODSDIENSTEN DIE ZICH BASEREN OP DE BIJBEL, het Jodendom, het Christendom en de Islam kennen een opstanding van doden. En van die godsdiensten hecht alleen het Christendom een absoluut belang aan dodenopstanding – niet aan een leven na de dood maar aan DODENOPSTANDING.

In tegenstelling tot wat wel gedacht wordt, staan niet alle doden tegelijkertijd op. Dat is pas aan het licht gekomen met de komst van de Zoon van God op aarde. Gelovigen in het Oude Israël van voor Christus wisten weliswaar van dodenopstanding maar niet van verschillende momenten waarop dat zou gebeuren. Zij geloofden dat alle doden zouden opstaan op ‘de laatste dag’, zoals blijkt uit EEN UITSPRAAK VAN MARTHA VAN BETHANIË. De discipelen BEGREPEN NIET WAT JEZUS BEDOELDE MET ‘UIT DE DODEN OPSTAAN’. Ze wisten wel van de opstanding ‘uit de dood’ maar niet dat er doden van tussen de andere doden uit zouden opstaan.

Globaal zijn er twee typen opstanding, een opstanding ‘ten leven’ en een opstanding ‘ten oordeel’. Dat is te lezen in het vijfde hoofdstuk van Johannes:

VERWONDER U DAAR NIET OVER, WANT DE TIJD KOMT WAARIN ALLEN DIE IN DE GRAVEN ZIJN, ZIJN STEM ZULLEN HOREN, EN ZIJ ZULLEN UITGAAN: ZIJ DIE HET GOEDE GEDAAN HEBBEN, TOT DE OPSTANDING TEN LEVEN, MAAR ZIJ DIE HET KWADE GEDAAN HEBBEN, TOT DE OPSTANDING TEN OORDEEL’.

In het zesde hoofdstuk van Johannes vertelt Jezus wat verstaan moet worden onder ‘het goede doen’, wat mensen deel geeft aan ‘de opstanding ten leven’:

JEZUS ANTWOORDDE EN ZEI TEGEN HEN: DIT IS HET WERK VAN GOD: DAT U GELOOFT IN HEM DIE HIJ GEZONDEN HEEFT.

De opstanding te leven vind veel eerder plaats dan de opstanding ten oordeel. De opstanding ten oordeel vindt pas plaats als de huidige schepping voorbijgaat. De opstanding ten leven vindt al plaats vanaf de opstanding van Jezus Zelf.

Paulus geeft in 1 KORINTHIËRS 15 een helicopterview van de opstanding der doden in haar verschillende fasen (nummering van mij):

‘Want evenals in Adam allen sterven, zo zullen ook in Christus allen levend gemaakt worden. Maar ieder in zijn eigen orde: (1) Christus als eersteling, (2) daarna die van Christus zijn, bij zijn komst. (3) Daarna is het einde wanneer Hij het koninkrijk aan God de Vader overgeeft, wanneer hij alle overheid en alle gezag en kracht te niet gedaan heeft. Want Hij moet regeren totdat Hij al zijn vijanden onder zijn voeten heeft gelegd. Als laatste vijand wordt de dood te niet gedaan.’

(1) Met de dood en opstanding van Christus, STONDEN OOK VELE GELOVIGEN UIT HET OUDE ISRAËL OP UIT HUN GRAVEN: ‘En de graven werden geopend en vele lichamen van de ontslapen heiligen werden opgewekt; en zij gingen uit de graven na zijn opwekking en kwamen in de heilige stad en verschenen aan velen.’

(2a) De doden in Christus bij zijn komst om zijn Gemeente te halen, worden door Jezus uit de doden opgewekt op het moment van de opname van de gemeente, het neerdalen van Christus met ZIJN COMMANDO, de STEM VAN EEN AARTSENGEL en de BAZUIN VAN GOD. Ook de gelovigen van het Oude Israël van vóór Christus horen bij deze groep. Immers, ook zij zijn ‘van Christus’ of ‘door Jezus ontslapen’ of ‘doden in Christus’. Ook hun gerechtigheid is ontleend aan de verlossing in Christus Jezus (ROM.3:24,25). Ook zij zijn gerechtvaardigd op grond van geloof (ROM.4:3, 6, 5:18).

(2b) De doden in Christus bij diens komst in heerlijkheid, zijn na het moment van (2a) tot bekering gekomen en in een zeven jaar durende grote verdrukking gedood. Zij worden OPGEWEKT NA AFLOOP VAN DEZE GROTE VERDRUKKING en zullen met Christus regeren in diens duizendjarig vrederijk.

De opstanding tot hier aan toe wordt ‘DE EERSTE OPSTANDING’ genoemd.

(3) De overige doden worden pas weer levend na afloop van het duizendjarig rijk, als Jezus alle vijanden teniet zal hebben gedaan. Hemel en aarde zullen voorbij gaan en DE LAATSTE VIJAND, de dood, wordt teniet gedaan. Dat betekent dat alle doden zullen zijn opgestaan. In OPENBARING 20:13 - 15 staat:

‘En de zee gaf de doden die in haar waren. Ook de dood en het rijk van de dood gaven de doden die in hen waren, en zij werden geoordeeld, ieder overeenkomstig zijn werken. En de dood en het rijk van de dood werden in de poel van vuur geworpen. Dit is de tweede dood. En als iemand niet bleek ingeschreven te zijn in het boek des levens, werd hij in de poel van vuur geworpen.’

Geschreven in het boek van het Lam wordt je door te geloven in het Lam, dat zei:

‘Ik ben een licht, in de wereld gekomen opdat ieder die in Mij gelooft, niet in de duisternis blijft. En als iemand Mijn woorden hoort en niet gelooft, veroordeel Ik hem niet, want Ik ben niet gekomen om de wereld te veroordelen, maar om de wereld te behouden. Wie Mij verwerpt en Mijn woorden niet aanneemt, heeft iets wat hem veroordeelt, namelijk het woord dat Ik gesproken heb; DAT ZAL HEM VEROORDELEN OP DE LAATSTE DAG.

opname

Ik kom weer en zal u tot mij nemen

1E. Verandering

1F. Wolken

1G. Harpazo

1H. Verfilming