Ja of nee?

Wereldwijd vragen overheden aan 7,8 miljard mensen zich te laten vaccineren. Dat gebeurt na een kwart jaar van angst zaaien door politiek en media over een virus, dat niet dodelijker is gebleken dan alle andere virussen van alle voorgaande jaren en dat zeer goed te behandelen is met bestaande medicijnen. Het gebeurt na een kwart jaar van lock-downs met grote schade aan het economisch, sociaal en psychisch welbevinden van vele burgers op aarde. De angst en de onevenredig zware maatregelen hebben de bevolking murw gemaakt. Velen willen ervan af zijn en halen, zonder er verder over na te denken, het door de overheid voorgeschreven vaccin. Het verdient echter aanbeveling om dit vaccin niet zomaar in het lichaam te laten spuiten. Laat ik mij injecteren, ja of nee? Kan ik de instanties allemaal vertrouwen, ja of nee? Onderzoek doen is lastig. Er is het afgelopen jaar zoveel informatie over het virus geventileerd en die informatie was vanuit de media dermate leugenachtig en eenzijdig, dat mensen door de bomen het bos niet meer zien. Bovendien is men corona-moe. Men wil er zo snel mogelijk vanaf zijn, zonder zich er opnieuw in te verdiepen. Men laat zich onnadenkend prikken. Op deze webpagina zetten we alle informatie rond Covid-19 nog eens op een rijtje. Daarbij delen we niet alleen informatie uit de publieke media maar ook informatie uit de alternatieve media. Die laatste informatie is het algemeen zeer verontrustend maar is wel veel meer in lijn met wat in de samenleving kan worden waargenomen.


De betrouwbaarheid van de vaccins hangt voor een belangrijk deel af van de betrouwbaarheid van de instanties die ze voorschrijven, adviseren en produceren. We kijken daarom eerst naar de betrouwbaarheid van de overheid, van de publieke media en van de farmaceutische industrie. Daarna kijken we naar wat we tot nu toe weten over de vaccins en hun (bij-)werkingen.


De betrouwbaarheid van de overheid

Om ons een beeld te vormen van de betrouwbaarheid van de overheid, die de vaccins adviseert en mogelijk zelfs indirect gaat verplichten, kan gekeken worden naar veel zaken die een indicatie geven van de betrouwbaarheid van de overheid. We beperken ons hier tot de acties van de overheid in relatie tot de Covid-19-ellende, waar de wereld vanaf 2020 mee werd geconfronteerd.


  1. De mate van juistheid waarmee de ernst van het Covid-19 virus wordt weergegeven
  2. De reactie op nieuwe informatie
  3. Het gebruik van PCR-tests
  4. De methode waarop het aantal overledenen wordt gemeten
  5. De reactie op Covid-19 behandelingen in ziekenhuizen
  6. De belangenafweging tussen Covid-19 en andere maatschappelijke aspecten
  7. De relatie tussen de maatregelen en de risicoschatting van het virus
  8. De houding van overheidspersonen ten aanzien van de afgekondigde maatregelen
  9. De effecten van de maatregelen voor de gezondheid
  10. De mate van dwang tot vaccinatie
  11. De mate waarin alternatieven voor het vaccin werden gezocht en/of toegelaten
  12. De verbondenheid aan de WHO
  13. De verbondenheid aan het WEF
  14. Het bewijs van voorkennis bij invloedrijke personen en organisaties
  15. De manier waarop de privacy van burgers wordt beschermd
  16. De koppeling van SARS-COV2-informatie aan stempassen
  17. De publiekelijke nep-vaccinaties van bekende personen


We zullen deze betrouwbaarheidsindicatoren één voor één nalopen.


(1) De mate van juistheid waarmee de ernst van het Covid-19 virus wordt weergegeven

Op 30 januari 2020 riep de WHO het coronavirus uit tot internationale bedreiging voor de volksgezondheid. Begin maart van 2020 meldde de WHO een IFR (Infection Fatality Rate) van 3,4%. Dat zou betekenen dat 3 à 4 van de 100 besmette personen zouden komen te overlijden. Deze schatting is zwaar overdreven gebleken want reeds half maart 2020 was de IFR slechts 1,4% en uiteindelijk kwam de IFR niet hoger dan 0,23% en er zijn zelfs schattingen van 0,1%. Uiteindelijk bleek het aantal doden volgens de officiële statistieken niet per honderd maar per duizend besmette personen uit te komen op 1 à 2. Het ging daarbij hoofdzakelijk om mensen ouder dan tachtig, met onderliggende ziekten, die, volgens de statistieken, mét Covid-19 zijn overleden. In het Verenigd Koninkrijk kregen Covid-19-schattingen van Neil Ferguson brede aandacht van de overheid en van de media, waarbij het VK zou afstevenen op 500.000 Covid-19-sterfgevallen en de VS op 2.000.000 Covid-19 sterfgevallen. In mei 2021 zijn deze de officiële aantallen 127.000 en 591.000, veel lager dan verwacht. Ook in Nederland werd het publiek door politici en media bang gemaakt voor het virus en ook in Nederland bleek Covid-19 qua sterfgevallen niet veel meer voor te stellen dan een corona seizoengriep, zoals die ieder voorjaar langskomt. Maar de angst voor het virus zit het publiek inmiddels tussen de oren door de eindeloze herhaling door de publieke media en overheden sturen wereldwijd aan op een totale vaccinatie van de wereldbevolking.

Het is niet de eerste keer dat de overheid er volledig naast zit met voorspellingen over de ernst van een virus. In 2009 werd de wereld eveneens geconfronteerd met een zogenaamd ‘zeer ernstig en levensbedreigend’ virus waartegen op korte termijn een vaccin moest worden ontwikkeld. Het ging toen om de Mexicaanse Griep, ook wel Varkensgriep genoemd. De falende voorlichters van het Corona Debacle van 2020 kregen toen ook al een groot platform voor het ventileren van doomsday scenario's, mensen als Neil Ferguson en Ab Osterhaus. Er zouden tienduizenden doden vallen. Miljoenen vaccins werden door de overheid besteld. Achteraf bleek sprake van het meest onschuldige griepjaar sinds lange tijd. Bestelde vaccins konden grotendeels worden weggegooid en waar ze wel waren gegeven, waren meer dan 10.000 meldingen en ernstige bijwerkingen als Narcolepsi het gevolg. Het scenario van 2020 is identiek aan dat in 2009 maar de Nederlandse overheid neemt opnieuw op basis van dezelfde slechte voorspellers dezelfde totaal verkeerde besluiten. Is de Nederlandse overheid nu zo slim of is ze zo dom? Is ze dommer dan de ezel, die zich niet twee keer aan dezelfde steen stoot? Of zit er een sinister plan achter deze pandemie en is het in werkelijkheid een plandemie? Alleen dit eerst punt geeft al aanleiding tot gerede twijfel aan de integriteit van de overheid.


(2) De reactie op nieuwe informatie

Een overheid die de belangen van de burger voor ogen heeft, is alert en reageert direct adequaat op nieuwe informatie. Dat gebeurt niet. Integendeel. De acties van de overheid zijn vanaf het begin van het corona-debacle voortdurend contraproductief en onnodig destructief. Dit kan met enkele voorbeelden geïllustreerd worden.


  1. De aanvankelijke laconieke reactie van de autoriteiten

  2. De plotselinge overdrive naar een lockdown

  3. De dubbelzinnige houding ten aanzien van groepsimmuniteit

  4. De argumentatie van de maatregelen in het licht van recent zorgbeleid

  5. Het afwijzen van tijdelijke extra capaciteit

  6. Het negeren van de uitkomsten van het Zweedse beleid

  7. De overdreven zware maatregelen vanaf de zomer

  8. Het gebrek aan relatie tussen maatregelen en coronasituatie


(1) Aanvankelijke loconieke houding - Terwijl angstwekkende berichten uit China en Italië via de Media reeds in januari en februari de Nederlandse huiskamers binnenstroomden, namen de autoriteiten in Nederland een zeer laconieke houding aan. Het RIVM stelde eind januari nog dat de overdraagbaarheid gering was, terwijl die overdraagbaarheid een week eerder, op 20 januari duidelijk was vastgesteld. Volgens RIVM-baas Jaap van Dissel was op 13 februari geen enkele reden voor paniek. En hoewel Italië het luchtruim naar China dichtgooide, ging Nederland niet verder dan het monitoren door de GGD van reizigers uit Wuhan. Het reizen uit China blijft lange tijd gewoon doorgaan. Voor de rest van China wordt niet gemonitord, terwijl het virus zich intussen over heel China had verspreid. Pas vanaf 13 maart worden vluchten uit China en uit Italië geweerd. Op 1 maart 2020 was het aantal besmettingen in China al opgelopen naar ca 80.000 en het aantal doden naar ca 3.000 en in Italië naar respectievelijk ca 2.000 en 34. Pas vanaf 23 maart geldt een inreisverbod vanuit Oostenrijk, terwijl daar vanaf half maart al sprake was van honderden besmettingen. Een belangrijke vraag is of het virusgevaar aanvankelijk ten onrechte werd gebagatelliseerd dan wel of het virusgevaar vanaf half maart ten onrechte zwaar werd overdreven. In beide gevallen hebben de 'deskundigen' gefaald en de vraag is waarom hetzelfde OMT-team nog steeds allesbepalend is in maatregelen die de maatschappij, de democratie en de economie volledig afbreken.


(2) Plotselinge overdrive naar een lockdown - In de week van 9 maart vond in één week een totale omslag plaats in het kabinetsbeleid. Het was nadat de voorzitter van de WHO op 5 maart het signaal had gegeven ‘to pull out all the stops’. Het begon die week nog betrekkelijk onschuldig met het advies niet langer handen te schudden. Verder werden nog wat hygiënemaatregelen geadviseerd als: goed je handen wassen, hoesten en niezen in de binnenkant van je ellenboog en papieren zakdoekjes gebruiken. Hoewel het bedwingen van een besmettelijk virus in het begin van levensbelang is, was op dat moment nog geen sprake van anderhalve meter, sluiting van horeca, mondkapjes en testen, hoewel de PCR-test eind januari al was ontwikkeld. Maar ineens sloeg de sfeer om. Reeds op 12 maart werden bijeenkomsten met meer dan 100 personen afgelast, werd thuiswerken geadviseerd en werd het onderwijs op Hogescholen en Universiteiten plotseling alleen Online aangeboden. Op 15 maart ontving het Nederlandse publiek de mokerslag: de 'intelligente lockdown' werd afgekondigd, iets wat niemand in zijn leven ooit nog had meegemaakt. Dit werd gelardeerd met een angstwekkende toespraak van eerst de premier op 16 maart en daarna het staatshoofd op 20 maart. Achteraf bezien werd op dat moment de doodsteek uitgedeeld aan een groot deel van de Nederlandse middenstand. Vanaf 23 maart was weer een nieuw pakket maatregelen van kracht, waaronder de anderhalve meter. In twee weken tijd was de Nederlandse burger veranderd van een vrij mens met schijnbare grondrechten naar een besmettingsbron zonder grondrechten. Op 11 plaatsen laat de Nederlandse grondwet ruimte voor beperkingen door de overheid (zoek naar 'behoudens'), wat de grondrechten een zeer kneedbaar karakter geeft.

De combinatie van de laconieke houding van vóór 9 maart, nog even voortgezet door Rutte door RIVM-baas Jaap van Dissel ‘per ongeluk’ toch de hand te schudden na zelf het advies te hebben gegeven dit absoluut niet meer te doen, en de plotselinge overgang naar een bloedserieuze lockdown na 9 maart heeft alles weg van een script, dat lang van tevoren was gepland. Onder punt 14 komen we daarop terug.


(3) Dubbelzinnige uitspraken groepsimmuniteit - Op de toespraak van 16 maart, met de inzet van de lockdown, werd door premier Rutte meermalen gesproken over groepsimmuniteit. Normaal is dat de manier waarop met een griep wordt omgegaan, die moet 'uitrazen' en dan is het gevaar geweken. We zeggen dan dat de griep 'heerst'. Later kwam Rutte hierop terug. Het ging om het ontlasten van de intensive care, het afvlakken van de curve, 'flattening the curve'. Dit werd door de NOS op 14 maart, dus vóór de toespraak van premier Rutte. Later ontkende de premier het ooit over groepsimmuniteit te hebben gehad. Dat was een regelrechte leugen. Het lijkt erop dat de media voorschrijven wat er waarom moet gebeuren, uiteraard op gezag van de experts, en dat de premier zich daarin moet voegen. Om zijn gebrek aan gezag te verdoezelen ontkent hij daarna het voorgeschreven verhaal ooit verkeerd te hebben verteld. Maar de hand achter de schermen was even duidelijk zichtbaar. Eind augustus 2020 blijft het kabinet bleef ook nog steeds onduidelijk over GROEPSIMMUNITEIT versus isoleren. Dit optreden van de premier is bepaald geen reden om het vertrouwen te vestigen op wat deze regering allemaal voorschrijft.


(4) Maatregelen en recent zorgbeleid - Zowel in relatieve als in absolute aantallen is het aantal ziekenhuisbedden de laatste tien jaar afgenomen. In relatieve aantallen, is het aantal bedden sinds begin jaren '70 meer dan gehalveerd, van 569 naar 232 per 100.000 inwoners. Ondanks signalen uit de zorg dat de capaciteit tekort schoot in het griepseizoen, ook die van de GGD's, werd de verkrapping in de zorg door de kabinetten Rutte de laatste tien jaar voortgezet. Het economisch motief, waarmee dit gebeurde, schijnt vanaf de corona-lockdown ineens geen rol meer te spelen. De overheidsfinanciën duiken door de enorme klap, die aan de economie wordt uitgedeeld, dieper in het rood dan ooit tevoren. Dat de overheid geen reserves in de zorg overliet en deze situatie vervolgens gebruikt voor het 'afvlakken van de curve' en de overheidsfinanciën plotseling ondergeschikt acht, is óf zeer amateuristisch beleid óf zeer boosaardige opzet.


(5) Afwijzing van extra capaciteit - In oktober werd door ondernemer Ronald Brautigam aan de Nederlandse overheid aangeboden om een volledig Covid-19 hospitaalschip met 500 bedden in te richten om daarmee een eventuele tweede golf te kunnen opvangen. Hij had een dergelijke actie ook ondernemen tijdens de eerste golf in Italië. Dit aanbod werd botweg geweigerd. Deze besluitvorming is volledig in tegenspraak met de bewerkingen van het kabinet dat lockdown maatregelen nodig zijn in verband met krapte op de IC. Het heeft er alles van weg dat het doel van het kabinet niet zozeer het bedwingen van een gezondheidscrisis is maar het opleggen van een lockdown, het afbreken van de burgerrechten, het kapot maken van de middenstand en het erdoor drukken van een vaccinatieverplichting en uiteindelijk het uitrollen van een nieuw soort samenleving, zonder grondrechten voor burgers.


(6) Zweden heeft als een van de weinige landen geen lockdown gehad gedurende de zogenaamde eerste golf van Covid-19. Toch zijn de 'cijfers' voor Zweden na afloop van de eerste golf veel gunstiger dan voor de meeste andere landen en ook na afloop van de zogenaamde tweede golf. In plaats van het voorbeeld van Zweden te volgen werd door politici weggekeken en werd volhard in het verhaal dat het allemaal veel erger was geweest zonder maatregelen. In de Media werd Zweden alleen maar zwart gemaaakt toen de premier van het land aangaf dat de zorg voor ouderen in tehuizen beter had gekund.


(7) Corona is een voorjaarsgriep. In het najaar ligt het risico van corona daarom veel lager. Toch werden in het najaar veel hardere maatregelen genomen. Niet alleen anderhalve meter, handen stuk wassen, beperking van samenkomsten en sluiting van horeca maar daar kwamen bij: een mondkapjesplicht, een avondklok en een eindeloos benadrukken van het belang je te laten testen. Vreemd is vooral de mondkapjesplicht. Aanvankelijk werd namelijk door diverse autoriteiten, zoals RIVM-baas van Dissel en Gezondheidsminister de Jonge, gezegd dat die nauwelijks of niet helpen. Toch zijn ze eerst eind juli op kleine schaal ingevoerd in Rotterdam en Amsterdam als experiment met gedragsbeïnvloeding. Dat werd 2 oktober 2020 nog eens bevestigd door minister van binnenlandse zaken, Kasja Ollongren. Toen het experiment een maand had geduurd en was gebleken dat mensen zich er grotendeels toe lieten bewegen de mondkapjes te dragen, werd een maand later, op 30 september 2020, besloten er een landelijk dwingend advies van te maken. Twee maanden later, op 30 november 2020, werd dit advies omgezet in een wettelijke verplichting. Het grote publiek werd angst voor het virus aangejaagd door de politiek en de publieke media en men liet zich daardoor massaal testen, veel en veel meer dan in het voorjaar. Aan de andere kant bleven er klachten rondzingen over onvoldoende testcapaciteit. Het lijkt er dan op of heel het land staat te springen om getest te worden en het landsbestuur zich daarbij aansluit. Ondertussen stellen ze testen hoe langer hoe meer verplicht, bij deelname aan maatschappelijk verkeer. Dat is een strategie die ook wordt gevolgd met vaccinaties. Wat ben je toch bevoorrecht als je inenting is gezet. Maar o wee als je je niet laat inenten - dan wordt je straks overal buitengesloten.


(8) De relatie tussen de maatregelen en het probleem is soms ver te zoeken. Het lijkt er sterk op dat er een probleem is gecreëerd om de maatregelen te legitimeren. Er was in augustus van 2020 nog helemaal niets aan de hand. Niets wees erop dat Covid-19 zou terugkeren. Sterker nog, gebleken was dat het Covid-19 waarmee de wereld dat voorjaar in een paniekmodus was gebracht, vergelijkbaar was met een flinke griep, met een IFR van 0,23% en vrijwel uitsluitend een risico voor mensen met een leeftijd rond de gemiddelde levensverwachting. Er was geen enkele noodzaak welke maatregel dan ook te gaan nemen. Veeleer had het voltallige kabinet het boetekleed moeten aantrekken en publiekelijk verontschuldiging moeten aanbieden voor de zwaar overtrokken maatregelen van het voorjaar, die voor menig hardwerkende ondernemer de zakelijke nekslag was geworden. Er had een parlementair onderzoek moeten plaatsvinden naar toedracht van de zwaar overdreven maatregelen. Niets van dit alles. In plaats daarvan werden nieuwe maatregelen ingezet, wakkerden de media nieuwe angst aan, verwezen rechters de ene na de andere aanklacht tegen de overtrokken maatregelen naar de prullenbak en sloegen met politiehonden, wapenstokken, waterkanonnen en paarden uitgeruste ME-ers vreedzame demonstraties neer. En dit gebeurt niet alleen in Nederland maar wereldwijd. Het heeft er alle schijn van dat de instituties, waar burgers jarenlang op vertrouwden dat die hen zouden beschermen tegen kwade elementen in de wereld, door deze kwade elementen zijn geïnfiltreerd en worden beheerst.


(3) Het gebruik van PCR-tests

De Covid-19-PCR-test is in januari 2020 ontworpen door Christian Drosten (de Duitse OMT-voorzitter) in samenwerking met o.a. Marion Koopmans, lid van het Nederlandse OMT, nog voordat het virus een wereldwijd probleem begon te worden en nog voordat het kon worden geïsoleerd. Tot op de dag van dit artikel is het virus nog steeds niet geïsoleerd, al beweert men in bepaalde artikelen van wel. Op moment van het ontwerpen van de test, werd verondersteld dat sprake was van een combinatie van Corona en Sars. Het was een aanname. Of het zogenaamde SARS-COV2-virus, dat verantwoordelijk wordt gehouden voor Covid-19, is nooit op wetenschappelijke wijze, volgens de postulaten van Koch, vast komen te staan. Was dit wel zo, dan had dit op deze site zeker gepubliceerd geweest (net als voor SARS). Dit zogenaamde bewijs bevat geen enkele verwijzing naar de postulaten van Koch. Overigens probeert men onder invloed van de Rockefeller foundation al lange tijd onder de Koch postulaten uit te komen. De PCR-test is daarom niet gebaseerd op het virus dat Covid-19 zou veroorzaken, als het al bestaat, maar op een computermodel van het virus, een zogenaamd ‘synthetisch virus’. De algemene PCR-test is in 1983 ontwikkeld door Kary Mullis. Deze biochemicus heeft altijd gezegd dat de door hem ontwikkelde test niet geschikt is om besmettingen vast te stellen. De test is bedoeld voor wetenschappelijk onderzoek en niet voor diagnoses. De test blaast medisch materiaal op door dit te verdubbelen bij elke cyclus. Moleculair Bioloog Peter Borger heeft samen met ander een retraction paper geschreven waarin tien ontwerpfouten in de Covid-PCR-test worden gemeld. En ze zijn niet de enigen. Eén van die fouten betreft het aantal cycli. Er moet een grens moet worden getrokken bij 30 cycli. Bij meer cycli wordt het aantal vals positieven veel te groot en zegt de uitkomst niets meer. Koopmans reageert door aan te nemen dat alleen zieke mensen zich laten testen. En dat gebeurt in de praktijk van 2020/21 nu juist niet. In weerwil van het ontbreken van de blauwdruk van het ‘echte Covid-19-virus’ en de beperkende voorschriften die gesteld werden aan de PCR-test, worden mensen momenteel wereldwijd opgeroepen zich te laten testen op corona, waarbij het aantal cycli rustig wordt opgevoerd tot 40 of zelfs 45, met als gevolg dat de term ‘besmettingen’ niets meer zegt en de crisis wordt opgeblazen met positieve testuitslagen. Op die manier kan men zelfs besmettingen vaststellen in kiwi's, schapen, papaya's en kippenvleugels. Daarmee heeft de overheid de brandhaard bewust gecreëerd en in stand gehouden.


(4) Overdrijven van het gevaar door registratiemethode van Covid-19-doden

Reeds aan het begin van de zogenaamde pandemie was al duidelijk dat het ging om een ziekte die vergelijkbaar was met de griep. Corona is een hoax. Sterftecijfers wijken niet af van voorgaande jaren. Er is geen pandemie. Hoewel de IFR blijft steken op een zeer lage 0,23%, is ook dat getal nog te hoog omdat wordt aangestuurd op het registreren van zoveel mogelijk Covid-19-overlijdens. Dat gebeurt door iedereen die ‘met’ Covid-19 overlijdt aan te merken als Covid-19-dode. Daarop is, op last van de WHO, momenteel de volledige registratie van doodsoorzaken op gericht. Door familieleden wordt aangegeven dat hun doden ten onrechte als coronadoden worden aangemerkt. Er wordt aangestuurd op zo min mogelijk autopsie door te stellen dat als iemand besmet was met Covid-19, diegene ‘dus’ aan Covid-19 is overleden, ook al zijn er onderliggende ziekten die tot het overlijden zouden hebben kunnen lijden. Zelfs verkeersslachtoffers konden op die manier worden aangemerkt als ‘Covid-19-doden’. Autopsie werd lange tijd niet verricht. De autopsie-onderzoeken die plaatsvonden geven aan dat Covid-19 in vele gevallen niet de werkelijke doodsoorzaak was. Voor ziekenhuizen is expres belangenverstrengeling in het leven geroepen om zoveel mogelijk Covid-patiënten en Covid-doden te melden. Voor deze patiënten en doden krijgen ziekenhuizen namelijk veel hogere vergoedingen dan voor gewone patiënten. Ziekenhuizen hadden in 2020 een financieel topjaar.


(5) Het uitblijven van onderzoek naar berichten dat Covid-19 behandelingen in ziekenhuizen averechts werken

Diverse verpleegkundigen maken wereldwijd melding van protocollen voor de behandeling van Covid-19-zieken, die in strijd zijn met de genezing en de gezondheid van de patiënt en integendeel averechts werken. Duitse en Italiaanse artsen ontdekten dat niet een virus maar een bacterie leidde tot de 'Covid-verschijnselen' en braken vervolgens resoluut met de behandelingsprotocollen van de WHO, waarin beademingsapparatuur een belangrijke rol speelde. Die apparatuur werkte averechts. Zuurstof moet zeer nauwgezet worden toegediend. Krijgt een patiënt te veel zuurstof toegediend, dan leidt dat tot beschadiging van de longen. Voorts is van belang dat een correcte diagnose wordt gesteld. Dat wil zeggen dat de juiste oorzaak voor zuurstoftekort moet worden vastgesteld alvorens tot het toedienen van zuurstof over te gaan. Is er sprake van een bacterie of trombose, wat bij veel patiënten het geval was, en van dan heeft toedienen van zuurstof geen zin. De protocollen waarbij alle patiënten met Covid-19-achtige klachten op dezelfde manier worden behandeld kan leiden tot zeer veel onnodige sterfgevallen op de IC. Met de signalen hierover van verpleegkundigen is door de toezichthouders vanuit de overheid, het RIVM en het OMT, nooit iets gedaan. In plaats daarvan is een belangenverstrengeling in het leven geroepen en gehouden.


(6) Eenzijdige nadruk op corona en minachting voor alle andere maatschappelijke aspecten

Het kabinet heeft vanaf maart 2020 alleen ingezet op de bestrijding van Covid-19, zonder de neveneffecten van de maatregelen mee te wegen. Te denken valt aan de sociale en economische gevolgen voor bedrijfstakken als de horeca, het amusement, de sport, de detailhandel, de gevolgen voor het overheidstekort, de staatsschuld en daarmee de economische situatie van het nageslacht, de psychische gevolgen voor de jeugd en de ouderen, die sterk vereenzamen, enzovoorts. Het kabinet heeft zich volledig laten leiden door het OMT en daarmee door het RIVM en de WHO en heeft geen enkele belangenafweging gemaakt. Er leek slechts één belang te bestaan: Covid-19. De rest leek onbelangrijk. Dat is strijdig met de taak die een kabinet heeft. Een regering dient juist een afweging te maken tussen een groot aantal belangen in de samenleving. Bovendien was het economisch belang van het volk altijd topprioriteit, tot Covid-19 de kop opstak. De totale afwezigheid van welke belangenafweging dan ook sinds maart 2020 maakt het kabinet ronduit verdacht.


(7) De maatregelen staan in geen enkele relatie tot de risicoschatting van het virus

Risicobeheersingsmaatregelen moeten gerelateerd zijn aan het risico, dat met de maatregelen moet worden bestreden. Dat verband is in het kabinetsbeleid ver te zoeken. Op 11 maart 2020, toen de WHO Covid-19 uitriep tot pandemie, leek het te gaan om een zeer gevaarlijke ziekte die volgens de modellen in Engeland honderdduizenden slachtoffers kon gaan maken en in Nederland meer dan honderdduizend. Hoewel groot gevaar leek te dreigen, werd toen weinig meer gedaan dan het advies geen handen meer te schudden en op anderhalve meter afstand te blijven. Van mondkapjes en verplichte PCR-tests was toen nog geen sprake. Een jaar later is nauwelijks sprake van dreiging maar zijn mondkapjes verplicht in alle publieke binnenruimtes en worden zelfs kinderen verplicht zich te onderwerpen aan PCR-tests.


(8) Overheidspersonen, die het beleid uitzetten, houden zich privé niet aan hun eigen maatregelen en laten daarmee zien persoonlijk geen gevaar te zien in het virus.

Het belangrijkste voorbeeld van hypocriet gedrag door overheidspersonen is minister van Justitie Grapperhaus, die zijn burgers, die zich niet stipt aan de maatregelen houden, uitmaakt voor ‘aso’s’ maar zelf op zijn bruiloft (1) veel meer gasten over de vloer heeft dan op dat moment toegestaan (2) de anderhalve meter afstand negeert en (3) uitgebreid handen schudt en knuffelt. Wereldwijd zijn er vele voorbeelden van leiders die publiekelijk draconisch coronabeleid uitzetten maar privé laten zien dat ze het risico van het virus minimaal achten.


(9) Deskundigen geven aan dat de afgekondigde maatregelen slecht zijn voor de gezondheid.

(a) De mondkapjes werken averechts. Personen die ze dragen krijgen structureel te weinig zuurstof binnen, hetgeen op termijn kan leiden tot nadelige gevolgen voor de hersenen en andere organen. Het CO-2 gehalte van de lucht die men binnenkrijgt wordt te hoog. Bovendien hopen zich ziektekiemen en bacteriën op achter het mondkapje, die voortdurend opnieuw worden ingeademd. Verder kunnen mondkapjes leiden tot huid- en oog-problemen. Verder zijn er meldingen van mensen die vanwege mondkapjes zijn overleden. Vervolgens heeft het dragen van mondkapjes ook psychische gevolgen omdat men elkaars gezichtsuitdrukking niet meer kan zien. In sommige mondkapjes zitten chemische stoffen, die zeer slecht zijn voor de gezondheid en/of wormen, die geactiveerd worden bij een bepaalde temperatuur.

(b) Het overmatig handen wassen en het houden van anderhalve meter afstand betekent dat mensen niet meer in aanraking komen met allerlei ziektekiemen. Dat kan de immuunsystemen van mensen verzwakken. Zodra de maatregelen worden opgeheven en men komt weer als vanouds in aanraking met ziektekiemen, dan wordt men daar veel zieker van dan eerder het geval was, door gebrek aan weerstand.

(c) De anderhalve meter afstand en het nooit meer een hand geven heeft psychische gevolgen. Mensen hebben onderling contact nodig om zich goed te voelen. Dat verhoogt de weerstand. Gebrek aan contact verlaagt de weerstand.

(d) Voor de lockdowns en de avondklok geldt hetzelfde als voor de anderhalve meter afstand. Als mensen door maatregelen van elkaar worden gescheiden, heeft dan negatieve psychische gevolgen en wordt de weerstand aangetast.

(e) De PCR-tests, waarbij het wattenstaafje ver naar achter in de neusholte wordt gepord, leidt tot beschadiging van de bloed-brein-barrière met als gevolg een verwoesting van het immuunsysteem. De staafjes kunnen een chemische stof … bevatten, die schadelijk is voor de gezondheid. Ook kunnen met de staaf nano-deeltjes worden ingebracht, die bij een groot aantal tests hetzelfde effect hebben als een vaccinatie. Tot slot kan middels PCR-tests DNA worden afgenomen.


(10) Indirecte vaccinatiedwang

Als écht sprake was van een ziekte die een ernstig gevaar vormde voor de volksgezondheid en levensbedreigend was voor grote delen van de bevolking en men had daartegen een effectief en veilig vaccin ontwikkeld, dan zou vaccinatiedwang totaal onnodig zijn. Mensen zouden in de rij staan om gevaccineerd te worden. Van beide is echter geen sprake. We hebben een vaccin dat zo veilig en effectief is dat de overheid moet dwingen het te nemen tegen een ziekte die zo dodelijk is, dat je getest moet worden om vast te stellen of je het hebt.


(11) Er wordt door de autoriteiten oorlog gevoerd tegen goedkope, veilige en effectieve medicijnen die al jarenlang op de markt zijn

In plaats van de beslissing om de eigen bevolking min of meer te dwingen zich met een totaal nieuw soort vaccin te laten inspuiten, had de regering er ook voor kunnen kiezen om in te zetten op medicijnen die zich bewezen hebben, Hydroxychloroquine in combinatie met Zink en Ivermectine. In plaats daarvan is aan deze medicijnen de oorlog verklaard door ze regelrecht te verbieden. Artsen mogen deze medicijnen niet voorschrijven, er is een ondeugdelijk onderzoek gepubliceerd in de Lancet, wat moest worden teruggetrokken en de productie van … is … stilgelegd. Waarom? Dat is heel verdacht allemaal en roept grote vraagtekens op bij wat overheden wereldwijd aan het pushen zijn.


(12) Het regeringsbeleid is nauw verweven met het beleid van de WHO

Met verdragen die in 2007 tussen regeringen en de WHO zijn ondertekend, is er enorme macht komen te liggen bij de WHO. De afkondiging van beleid die te maken heeft met de wereldwijde gezondheid moet sindsdien opgevolgd worden door nationale overheden. Zodra de WHO derhalve spreekt van een bepaalde mate van dreiging, bepaalt ze min of meer rechtstreeks het beleid in individuele landen. Dat roept de vraag op of de WHO als organisatie een betrouwbare partner is. Sinds Windows-oprichter en multimiljardair Bill Gates in … is toegetreden tot de financiers en … van de WHO is het beleid van de WHO drastisch verschoven. Legde de WHO zich in de jaren daarvoor toe op voeding en hygiëne, sinds de invloed van Gates is dat verschuiving richting medicatie en vooral vaccinatie. Gates heeft bovendien grote financiële belangen in de farmaceutische industrie, net als bijvoorbeeld de aloude Rockefeller familie, waar hij via … een nazaat van is. Hier is derhalve sprake van enorme belangenverstrengeling. Het gaat niet om wereldgezondheid maar om geld. Overigens geldt dat ook voor alle zorg in Nederland. Vandaar dat de opleiding ‘geneeskunde’ nu heet: ‘medicijnen’. Het gaat niet om het genezen van mensen maar om de verkoop van medicijnen. Maar, hoewel het dus niet gaat om ‘genezing’ is ‘gezondheid’ sinds Covid-19 onder regime van de WHO tot topprioriteit verklaard en is de wereld veranderd in een enorm ziekenhuis waarin iedereen overal binnen met een mondkapje moet lopen en geen enkel belang telt dan de ‘gezondheid’, althans, die te maken heeft met Covid-19.


(13) De behandeling van alle andere kwalen dan Covid-19 wordt door het regeringsbeleid in gevaar gebracht

De zorg vanuit de beleidsmakers voor de volksgezondheid is beperkt tot alleen die zorgdomeinen die het juiste ‘etiket’ hebben gekregen, namelijk die welke door de WHO zijn uitgeroepen tot pandemie. Dat is dus Covid-19. De behandeling van alle andere ziekten is ineens veel minder belangrijk dan dat het was voordat Covid-19 tot pandemie was uitgeroepen. De belangenafweging ontbreekt niet alleen tussen gezondheidszorg en alle andere domeinen van het leven. De belangenafweging ontbreekt ook binnen de gezondheidszorg, tussen onderdelen ervan.


(14) Het bewijs van voorkennis bij machtige organisaties, gelieerd aan de VN

De WHO is een subafdeling van de Verenigde Naties (VN). Sinds … is ook een andere organisatie tot de VN gaan behoren, het World Economic Forum (WEF). Dat heeft een planning gemaakt die loopt vanaf 2020 tot 2030 voor het totale herstructurering van de wereld, in al haar domeinen maar met name in de aansturing van bovenaf. Deze herstructurering noemt met ‘The Big Reset’. Er moet een soort één-wereldregering of nieuwe economische orde komen, waarbij ook het financiële systeem is vervangen door een ‘cashless society’, een samenleving zonder contant geld en waarbij ook het individueel bezit is verdwenen. ‘You will own nothing and be happy’, is de slogan. Wie de exacte invulling van de plannen leest kan tot geen andere conclusie komen dan dat toegewerkt wordt naar een socialistische technocratische wereldwijde controlestaat, waar de beschrijving van 1984 door George Orwell bij verbleekt. Bij de planning door het WEF spelen een aantal toevalligheden een grote rol. De eerste is natuurlijk de wereldwijde uitbraak van de Covid-19 pandemie, die regeringen wereldwijd een alibi verschaft om alle middenstand tot op de grond toe af te breken. De lockdowns hebben een groot deel van de middenstand reeds op de knieën gebracht, met name in de horeca en de amusementswereld. Dat is precies wat nodig was om te komen tot een technocratisch controlesysteem, `a la WEF, waarbij alleen een paar grote multinationals op wereldschaal het grote publiek van alle goederen en diensten voorzien. ‘Build Back Better’ is de slogan die bedacht is om vanuit de door Covid-19 afgebroken samenleving te komen tot de modelsamenleving die men lang voordat Covid-19 uitbrak al voor ogen had. Een andere toevallig omstandigheid is dat het WEF, samen met … en … op … het zogenaamde ‘Event 201’ had gepland, waarop een wereldwijde uitbraak van een Corona-pandemie werd gesimuleerd. Andere toevalligheden zijn de aanschaf van Covid-19 PCR-tests in …. en een patent op Covid-19 van … en op het vaccin van … Dat geeft de Covid-19 pandemie het voorkomen van een sinister plan door topcriminelen om de wereldbevolking te gijzelen, waar mogelijk te decimeren en voor de rest voorgoed te vangen in een wereldwijd misdaadkartel.


(15) De manier waarop de privacy van burgers wordt beschermd

Sinds 25 mei 2018 geldt in de hele EU dezelfde privacywetgeving: de Algemene verordening gegevensbescherming (AVG). Deze wetgeving suggereert dat de gegevens van burgers beter worden beschermd dan ooit. Twee jaar lang zijn burgers geïndoctrineerd dat hun privacy volledig gegarandeerd is en dat de overheid er alles aan doet om die te beschermen. Echter, sinds de zogenaamde Covid Pandemie wordt in naam van de gezondheidszorg door diezelfde overheid een enorme aanslag gedaan op de privacy van burgers - en slechts weinigen hebben het door. Met de Covid-pas geeft de overheid en grote spelers daarachter de mogelijkheid om alle soorten van informatie aan de burgers te onttrekken. Met de uitrol van een 5-G netwerk in combinatie met miljarden sensoren en camera's kunnen burgers altijd en overal in de gaten worden gehouden. Dit gaat veel verder dan George Orwell in 1948 kon vermoeden.

Het is … al bekend gemaakt dat men in internationaal verband toewerkt naar vaccinatiepaspoorten. Daarmee wordt in eerste instantie geregistreerd of men al dan niet is gevaccineerd of getest en met welke uitslag maar dat kan gemakkelijk uitgebreid worden naar ander gezondheidsaspecten en zelfs naar andere domeinen van het leven, zoals het financiële, sociale, enzovoorts. De vraag is wat er met de inzet van zo’n paspoort uiteindelijk overblijft van de privacy van de burger. Overheden plegen veel lippendienst aan de privacy van de burger maar met de invoering van een vaccinatiepaspoort is het inderdaad niets meer dan dat: lippendienst.


(16) De koppeling van SARS-COV2-informatie aan stempassen.

Voor het eerst staat er bij de Nederlandse Tweede Kamer Verkiezingen op iedere stempas een nummer, dat er eerder nooit stond. Dit nummer kan in een database van alle farmaceutische producten in de wereld worden ingevoerd en dan komt er een reeks ingrediënten SARS-COV2 tevoorschijn. Die reeks kan per persoon verschillen maar voor iedere persoon is sprake van een bepaalde samenstelling SARS-COV2. De premier sprak eerder over vaccinatie-doelgroepen. Waarom moet iedereen weer een ander type vaccin krijgen? Waarom wordt de bevolking hierover totaal niet geïnformeerd? Dit is allemaal zeer verdacht.


(17) De publiekelijke nep-vaccinaties van bekende personen

Bekende personen, met name politieke leiders, laten zich voor de camera vaccineren maar wie goed kijkt, ziet dat sprake is van nep vaccinaties. Dat de grote leiders zelf niet met het vaccin worden ingespoten is zeer verdacht. Dat het grote publiek met deze grote voorbeelden moet worden overgehaald, maakt het allemaal nog veel verdachter.


2. De betrouwbaarheid van de media

Een evenwichtige samenleving met een goed geïnformeerde burger kan alleen bestaan bij de gratie van betrouwbaarheid media, die het publiek op de hoogte brengen van wat er speelt en die kritische vragen stelt aan de overheid om erachter te komen wat er speelt. De vraag is in hoeverre de moderne media nog op deze taak berekend zijn. Jarenlang is de plaats van kranten en televisieomroepen sterk onder druk komen te staan door de groei van alternatieve media en dat heeft ze afhankelijker gemaakt van overheden en van grote private donateurs. Daarmee kunnen overheden en donateurs de media, als ze dat zouden willen en het in hun agenda zou passen, ‘kopen’. Nog gemakkelijker is dat gewonden vanwege de enorme concentratiegraad in het medialandschap. Alle Nederlandse kranten op één na, zijn in handen van …. De Nederlandse omroepen zijn allemaal in handen van …. ‘Gekochte journalistiek’ is een boek van een Duitse journalist, …. , die daarin verslag doet van de situatie dat alle journalisten die onafhankelijk onderzoek willen doen en die willen rapporteren wat er werkelijk speelt, worden tegengewerkt, worden bedreigd en uiteindelijk worden ontslagen. … heeft zijn eerlijkheid zelfs met zijn leven moeten bekopen. De journalistiek van de 21e eeuw is niet langer onafhankelijk maar heeft de taak gekregen het publiek voor te liegen met een voorgeschreven werkelijkheid, die past in de plannen van de beleidsmakers. Iedereen die een afwijkend verhaal verteld wordt belachelijk of kapot gemaakt. De hoofdredacteur van de Volkskrant heeft letterlijk gezegd dat ze zich ten tijde van de oorlog tegen het virus een spreekbuis zien van de overheid en ‘met één mond’ willen spreken. Zou het echt om een pandemie gaan, dan is dat nog verdedigbaar. Maar wanneer blijkt dat een pandemie ver te zoeken is, zou een krant een totaal andere houding moeten gaan aannemen, zeker gezien de enorme omvang van de maatschappelijke kosten van een verkeerde voorstelling van de werkelijkheid.


3. Betrouwbaarheid de farmaceutische industrie

Over de betrouwbaarheid van de farmaceutische industrie kan men kort zijn. Die zijn onbetrouwbaar vanwege de enorme belangenverstrengeling. Een vaccin dat wordt voorgeschreven kan op termijn vele miljarden winst opleveren, zeker waar het gaat om een vaccin waarmee 7 miljard mensen moeten worden ingeënt. Als het dan ook nog eens gaat om een vaccin dat jaarlijks twee keer moet worden toegebracht, telkens opnieuw bij het verschijnen van nieuwe virusvarianten, dan blijft de kassa tot in lengte van dagen rinkelen.

Wat de farmaceutische industrie extra verdacht maakt is de garantie die zij ontvangen hebben dat zij niet zullen worden aangesproken op schadelijke bijwerkingen van door hen ontwikkelde en gefabriceerde vaccins. Dat maakt ze mogelijk onvoorzichtiger bij de controle op bijwerkingen.

Verder is van belang te kijken naar de eigenaren van farmaceutische bedrijven. Men kom dan families als Rockefeller en Gates tegen, die deel uitmaken van het netwerk dat al zo’n honderd jaar een nieuwe wereldorde nastreeft.


4. Informatie over het vaccin wekt weinig tot geen vertrouwen. Het gaat daarbij om de volgende informatie

(a) Dit situatie van een pandemie en van een wereldwijd vaccin dat de wereldbevolking ertegen zou moeten beschermen is uniek in de geschiedenis. Weliswaar zijn er door de loop van de tijd vaccins ontwikkeld maar die werden altijd gebruikt bij pasgeborenen of bij jonge kinderen en nooit op het moment van een pandemie.

(b) Wel is het eerder voorgekomen dat een deel van de volwassen bevolking moest worden ingeënt met een vaccin en dat gebeurde bij een pandemie die veel ernstiger was dan de Covid-19 pandemie: de Spaanse griep na de Eerste Wereldoorlog. Het waren toen de militairen die werden ingeënt met een vaccin. Dat die pandemie veel ernstiger vormen aannam dan de Covid-19-crisis tot nu toe is mogelijk te wijten aan het gebrek aan weerstand in die tijd vanwege gebrek aan voeding en uitputting door de oorlog. Echter, er zijn … die denken dat de vaccins een belangrijke rol speelden bij de ernst van de pandemie. Dat is een reden om ook nu huiverig te zijn bij het gebruik van vaccins.

(c) Het vaccin heeft een experimenteel karakter. Iedereen die zich laat inenten tegen Covid-19 doet mee met een grootschalig experiment en zou daar vooraf schriftelijk toestemming voor moeten geven. Het feit dat hier geen bekendheid aan wordt gegeven en dat de procedure voor deelname aan experimenten wordt overgeslagen, geeft erg te denken.

(d) Het publiek wordt zeer gebrekkig geïnformeerd over de inhoud van het vaccin. De werking ervan wordt totaal niet uitgelegd. De bijwerkingen worden verborgen gehouden. Dat deze informatie wordt achtergehouden is op zijn minst zeer verdacht.

(e) Gaat men vervolgens zelf op zoek naar de inhoud van het vaccin, dan blijken daar stoffen in te zitten waar je niet blij van wordt.

(f) Er zijn onderzoekers, die aangeven dat de Mrna-vaccins veranderingen aanbrengen in de DNA-structuur van de gevaccineerde. Als dit waar is dan wordt de gevaccineerde, net als bij genetisch gemanipuleerd voedsel, in zekere zin eigendom van de patenthouder van het vaccin. Bovendien is niet duidelijk wat dit vervolgens doet met de persoonlijkheid en de kwaliteit van leven van de gevaccineerde.

(g) Eén van de gevolgen van het vaccin is dat de eigen cellen van de gevaccineerde Covid-19 spike eiwitten gaan aanmaken. Vervolgens zal dat twee gevolgen hebben (1) Op korte termijn: een auto-immuunreactie, waarbij de immuunwerking van het lichaam zich zal gaan richten op lichaamseigen cellen doordat die het lichaamsvreemde spike-eiwit aanmaken. (2) Op lange termijn: de antilichamen die vanwege het vaccin worden aangemaakt, zal het natuurlijke immuunsysteem in alle gevallen overrulen maar deze antilichamen zijn zeer specifiek gericht op uitsluitend één variant Covid-19. Dit betekent feitelijk dat het immuunsysteem wordt verlamd.

(h) Er zijn zeer vele meldingen van bijwerkingen via de officiële kanalen en databases, waaruit blijkt dat al honderdduizenden gevaccineerden schadelijke bijwerkingen van de vaccinaties hebben ondervonden, waaronder duizenden gevallen van de dood.

(i) Verschillende bijwerkingen betroffen de vruchtbaarheid van de gevaccineerden. Maar in lang niet alle gevallen is daar melding van gemaakt. Het gaat namelijk om … placenta … Xander

(j) Er druppelen steeds meer berichten binnen dat gevaccineerden de negatieve gevolgen van hun vaccinatie kunnen overdragen op niet-gevaccineerden. Niet de niet-gevaccineerden maar de gevaccineerden vormen dan het gezondheidsrisico.

heden

Door Hem zijn alle dingen